Skip to main content

το συλληφθεν

οι ανθρωποι.
οι ανθρωποι θα σου πουν καποια στιγμη, τα πραγματα ειναι απλα.
κι αν τυχει να συμφωνησουν με κατι πιο πολυπλοκο, θα 'ναι γιατι τους ειναι απλο.
δεν ειναι απλα τα πραγματα.
τα πραγματα ειναι ακρως πολυπλοκα, γιατι ετσι τ'αφησαμε να βολευτουν.
η συλληψη ειναι αυτη που ειναι απλη.
κι ακομη ακριβεστερα, η αισθηση της συλληψης.
οι ανθρωποι θελουν να αρεσκονται να εκπλησσονται μα περισσοτερο θελουν να ξερουν αν θα τους αρεσει η εκπληξη.
οι ανθρωποι θελουν να φυγουν απο ενα εδαφος μονο εαν πατανε καλυτερα σε ενα αλλο.
οι ανθρωποι θελουν να αφησουν μια κατασταση μονο ενα κερδιζουν περισσοτερα σε μια αλλη.
το μη χείρον βέλτιστον.
πως φευγεις απ'το λουκι αυτο..
καποιοι λενε οτι πρεπει να τα χασεις ολα για να δεις τι πραγματικα εχεις.
καποιοι λενε να μεινεις μεχρι το τελος του πολεμου και μετα μαζευεσαι κι επιβιωνεις στωϊκα.
καποιοι αυτοι. πονεσανε με τους ανθρωπους. συμπαθατε τους.
τους κυριευσε η ψυχικη πτωση της αδικιας, και εψυξε για λιγο την αγαπη τους.
ανθρωποι ειναι.
και οι ανθρωποι "ζουν" σε ο,τι φτιαχνουν και "βλεπουν" σε ο,τι νιωθουν.
μα δεν χρειαζεσαι να ερθει, ο,τι βλεπεις να 'ρχεται, για να το περιμενεις.





Comments

Popular posts from this blog

the power of saying

words that still break the silence. words that still break your guts when they can. when you can . when i can. cautious revival efforts stumble over the realm of possibility. have we ever existed beyond this spinning? the stars have brought the mad god back to earth. a shine above the long  journey to birth. and some of us, like this digital ink, let to be. a hope that slips through your thoughts to nowhere and vanish. for all they have is a moment. the moment the moonrise meets the sunset. the first look.  the one that used to slice their being. innevitable mastering of courage . for this moment they have known well. irreversibly bequeath of forbiddance loves the eternity between the imaginary and the feasible. the martyrdom of magnetism while losing yourself in space. we met an ocean that splitted us when time came for Chorus. it's time to bury our guns, to soften your eyebrows. to look on what we have done my fairy.  look ...

Παγιδα μπροστα

Και να σου η τυχη, πανωφοριασμενη με καθε λογης ζεστη αναμνηση, καθισμενη επιβλητικα στη γωνια της σκακερας. Τιποτα δεν ξεφευγει απ'τα δυο της ματια. Ατιθαση αντιδραση κοντρα στην επαναληψη και στην αδρανη μονοτονια. Αρχοντισσα της ρουφιανιας και της βουρκωμενης φινετσας. Αγελη κυβερνα προβατων διχως να το 'χει η μοιρα της. Ξεροσταλιαζει καθε που βαριεται και προσταζει νεα παραμυθια με τον αυλο του γητευτη... Ταπι και ψυχραιμοι, ..μαγκα δε σου 'μεινε δραχμη...

the right foot

in moments of stillness  where in favor is to spectate, inteligence arises and listens, captures the fruits of the past, coming to life, growing, in front of the eyes like the mirror, the undeniable, for the years will heal these days, but not the memory of the foot, cause it will always betray the foibles.