Skip to main content

ολο και καποιοι.


καποιοι μιλουν και καποιοι ακουν.
καποιοι μιλουν για να ακουν.
καποιοι δεν ξερουν τι να πουν.
κι ολο μιλουν αντι ν'ακουν.
καποιοι ειναι εδω και καποιοι ειναι εκει.
κανενας μονιμος, ολοι περαστικοι.
καποιοι παλευουν και καποιοι κλωτσουν
οσοι χωρουν' αλλιως  να παν να γαμηθουν.
καποιοι γνωριζουν πολλα, καποια χανουν και τα λιγα απ'αυτα.
καποιοι ανακαλυπτονται και καποιοι καπηλευονται.
καποιοι απεχουν και καποιοι οριζονται.
καποιοι ειν' αυτοι και καποιοι εμεις.
καποιοι εμεις και καποιοι εσεις.
καποιοι εσεις κι εμεις μαζι, εχουμε χασει κι ο,τι βρει

καποιοι "ανθρωποι" ειναι το μαραμα του γελιου.
καποιοι "θεοι" , τ'αναποδο πρεσβευουν.
καποιοι "πατερες" ειναι ισχυες ελαχιστες της εννοιας τους.
καποιοι "ακτιβιστες" ειναι καθρεφτες μεγαλυτεροι κι απο τα ειδωλα τους.
καποιοι "ποιητες-ζωγραφοι", ναρκισσοι μεσιτες δυστοπικων κουλτουρων.
καποιοι "δασκαλοι", ειναι γομιδια μικροτερα κι απο τα κομματα των παιδιων που διδασκουν.
καποιοι "μουσικοι", ειναι μαντραδες συνεσταλμενων εραστων.
καποιοι "φιλοι", νοσταλγικα χαμενοι στο δισταγμο της αγαπης.
καποιοι "ζωντανοι", σαν ωρολογειακες βομβες πλασμενες απο αλατι και φωτια.
καποιοι "λεβεντες", στραπατσαρισμενες ρουλετες αρχων και αξιων, αναρχοι και ασφαιροι.
καποιοι "φτασμενοι", τελευταιοι και καταϊδρωμενοι.
καποιοι "ιδεολογοι", δειλοι λαθρεμποροι αντι-ιδεων.
καποιοι "ηθοποιοι", ξυλινοι σαν θεατες.
και καποιοι "θεατες", μαλωμενοι κι υποκριτες.



Comments

Popular posts from this blog

the power of saying

words that still break the silence. words that still break your guts when they can. when you can . when i can. cautious revival efforts stumble over the realm of possibility. have we ever existed beyond this spinning? the stars have brought the mad god back to earth. a shine above the long  journey to birth. and some of us, like this digital ink, let to be. a hope that slips through your thoughts to nowhere and vanish. for all they have is a moment. the moment the moonrise meets the sunset. the first look.  the one that used to slice their being. innevitable mastering of courage . for this moment they have known well. irreversibly bequeath of forbiddance loves the eternity between the imaginary and the feasible. the martyrdom of magnetism while losing yourself in space. we met an ocean that splitted us when time came for Chorus. it's time to bury our guns, to soften your eyebrows. to look on what we have done my fairy.  look ...

Παγιδα μπροστα

Και να σου η τυχη, πανωφοριασμενη με καθε λογης ζεστη αναμνηση, καθισμενη επιβλητικα στη γωνια της σκακερας. Τιποτα δεν ξεφευγει απ'τα δυο της ματια. Ατιθαση αντιδραση κοντρα στην επαναληψη και στην αδρανη μονοτονια. Αρχοντισσα της ρουφιανιας και της βουρκωμενης φινετσας. Αγελη κυβερνα προβατων διχως να το 'χει η μοιρα της. Ξεροσταλιαζει καθε που βαριεται και προσταζει νεα παραμυθια με τον αυλο του γητευτη... Ταπι και ψυχραιμοι, ..μαγκα δε σου 'μεινε δραχμη...

the right foot

in moments of stillness  where in favor is to spectate, inteligence arises and listens, captures the fruits of the past, coming to life, growing, in front of the eyes like the mirror, the undeniable, for the years will heal these days, but not the memory of the foot, cause it will always betray the foibles.