deeperception chronicles

Αγναντεψε σαν ημερος κεδρος το πορτραιτο της γαληνης. Και σαν τα λογια αυτα, 'συ χασου απο το χαος του πιο μεσα. Μπερδεψε νυχτα και αυγη και χορεψε στη χαση, στο φευγιο. Κι ουτε να κοντοσταθεις σε θαμνους φυτεμενους απο 'μας. Διοτι καμπερωνεται σ' αυτα η λιγη πια αδρανεια. Και ωντας λιγη, αναζητα πληθωρα. Οικοδεσποτη διχως φρενο. Διχους του ηθους την αντιληψη να φερει. Διχως τη νοηση των σπανιων στιγμων. Αλαφροϊσκιωτων μορφων ακουσιων της φυσης σου. Τα λατρεμενα κεκτιμενα κι η φθορα τους μυθοπλατει. Μον' η γαληνη ξεγλυστρα με ολους τους συντροφους. Διαφορη του χρονου της φθορας μα και του σαπιου της απραξιας. Γλυστρας στην αυρα της και μαστουρωνεις με τη σκεψη της. Αποκοσμα τερτηπια στο στομαχι σου γεννιουνται. Κι αυτο που φερνει γελιο. Κι ετσι γελας για λιγο, μα καθε τοσο. Εισαι ωραιος με τα γκρι.

Double the eyes of attention. Wrap yourself vainly,  with every thought remaining. Among your barriers, choke and wish for hope. Strike the black and blurry with virtue. You know or so you will. Embrace the debris of this war and go to bed early. Mute your cough human. Embark in dreams that may come. Days make months. Remember that.

Steady.  You feel kind of steel that you are made of, moments like this.  Cause you know wrong. You have been mashed and chewed and spit and only shape can exist from where you come.  It is abandanment. It is a blurry sight of importance.  These eyes as your eyes may say, keep turning in and out. Like an engine's eternal fate.  So, leave the coat hanging and spare a quote that night.  With spray vandalise the wall that keeps us strangers.  Shout until your last note crawls over your tongue's disgusting surface and feel, feel the heat. The heat that scratches your mortal chest.  Inhale as you bring life and smoothness along your self.  Cause it's in the ride's favour to lift you and drop you everywhere you fear. So, steady as I said, you keep your thoughts unbalanced and with a smile up to your ears, you gesture, admitting your agreement. In coma. Nanoseconds. And let your fantasy to grow more. Apart from dramas I...

πεταξες χαμω την ομπρελα για να βραχει η αφεντια σου| να φυγει αυτη η σκουρα πλανη, να ξεκολλησει η αγκαλια σου| κι ως ανεμος της ξεγνοιασιας αναλογιστηκες μποφορια, τραβηξες ισα τη ματια παρα την ανηφορια| βελτιστα τωρα αφου σιωπας, με τη σιαγονα σου ψηλα| αντικρυ μονο τα πουλια που το τολμουν να κολυμπουν, σε θαλασσες κι αιθερες, τις νυχτες και τις μερες στη στερια| χαρουμενιες και θλιμματα στρωνοντας υπνο 'κει στα κυμματα| χωρις νερο να πιεις περισσιο, χωρις μια γη να υπομενεις, χωρις κουρελια, χωρις προβες, χωρις σειρηνες να υφαινεις. κι ισως αλλαξεις μα κι ισως βγεις να δεις τι παιζει| αν χαλαρωσανε τα βλεμματα και λυθηκαν οι λεξεις| αυτες που σε ζοριζουν κι αναμεσα σου τριγυριζουν, αυτες που ταχα εμαθες κι ολο κλεφτα ξαναδιαβαζεις| κι οσα μικρα κομματια να σε σπας παλι με σε θα μοιαζεις, μονο που θες το τροχισμα με σκεψη να ταιριαζεις| κι ολο το ημερο παρον στο αγριο να ταζεις| ξαφνου πως ζεις το αυριο, τα λεια χειλη σου χαραζεις| τη ροτα...

Γιατι οταν ξυπνας, ψαρευεις στη θολη ματια σου χωρις το χρονο να κυλαει. Γιατι οταν φτιαχνεις καφε, φτιαχνεις και σε μενα. Γιατι οταν βρεχει, εκτιθεσαι χορευοντας με τις σταγονες. Γιατι οταν περπατας, ξαφνου σταματας και χαζευεις τον ηλιο με τα ματια κλειστα. Κι ενα χαμογελο που σπαει καθε θλιψη. Γιατι οταν σκεφτεσαι, γκρεμιζεις συνορα. Γιατι οταν νιωθεις, νιωθω κι εγω μαζι. Γιατι οταν κλαις, το ζεις το αναπηρο της κρασης. Γιατι οταν φταις, δεν σε χωραει το σωμα σου. Γιατι οταν λειπεις, εισαι παντου εκτος απο εδω. Γιατι οταν γελας, η φυση και το φως νιωθω να μου μιλανε. Γιατι εισαι ακομα εδω, που χανονται και βρισκονται. Γιατι σ'ακουω που το μπορεις. Κι ολο μαζι μου θελω να σε βλεπω. Για ολα αυτα, κι ας ειναι απλα. Συνανθρωπε, να μας χαζευω.

A breeze that shares your smell with my narrow steps. Ride in the whisper, ride on the moments we worship. Capture the heat that blurs my shape. I've left the flames to heal my shame. Fill in the info so gently:  A crack has helped a plant to plan a plot under the sun. And where you are please stay, if it has fun. I wouldn't be the stick that stuck at door before it shut. I wouldn't care if I was just enough. And here is where you laugh... However I must say I feel a little bit taller, with you on my side. At first I thought the wave was stolen, but then I felt the tide. You should drive your hands all arround me, If you don't want to go. And as I wring your waist to my naked skin..., ..I think I'll let it flow.. There's no much to discuss. Hush.