Skip to main content

δυστοπολογιο


η σκεψη δημιουργει.
η αντιληψη γνωστοποιει πιθανοτητες.
οτιδηποτε βρισκουμε ειναι αυτο που οι ιδιοι δημιουργουμε ή κανουμε.
υπαρχει προσομοιωμένη πραγματικότητα (simulated reality) οσο εμεις τη φτιαχνουμε σιγα σιγα.
θα ζουμε σε αυτο οταν θα το βρουμε.
θα το βρουμε οταν θα ζουμε σε αυτο.
ολα οσα βρηκαμε ειναι αυτα τα οποια ψαχναμε.
απλα δεν προσεχαμε ακριβως το πως ψαχναμε, επειδη προσεχαμε το τι ψαχναμε.
εξελικτικα δοκιμασαμε σε πολλα μερη να βρουμε αυτα που θελαμε και μερικες φορες βρισκαμε αλλα.
δεν ειναι επειδη δεν ψαχναμε σε σωστο μερος ή χρονο.
ειναι επειδη ψαχναμε με εναν τροπο. με αυτον του να ψαχνεις.
οταν ψαχνεις, βρισκεις ο,τι προϋποθετικα υπαρχει μεχρι να υπαρξει αυτο που βρηκες για να ψαξεις.
βρισκεις αυτο που βρηκες στο μυαλο σου και ψαχνεσαι μεσα σε αυτο που ψαχνεις οταν ψαχνεις για αυτο.
δεν εχει σημασια ο χωρος και ο χρονος.
εμεις τους δημιουργουμε κι αυτους πριν μπουμε σε αυτους.
γι'αυτο μπαινουμε. επειδη υπαρχουν για μας.
και ο,τι υπαρχει για μας , ειναι γνωστο σε εμας επειδη προερχεται ως ειδηση απο εμας.
που απο την παρατηρηση μας , "πηρε ζωη", ως επιγνωση υπαρξης.
οτιδηποτε παρατηρεις οταν βρισκεις να παρατηρησεις , βρισκεις και το ιδιο καθ'αυτο.
οτιδηποτε παρατηρεις ενω ψαχνεις να παρατηρησεις, παρατηρεις το ψαξιμο καθ'αυτο.
η μετατοπιση της αντιληψης.
μαθαμε να εξεταζουμε την αντιληψη της συνειδησης.
ισως να μαθουμε και τη "συνειδηση της αντιληψης".


Comments

Popular posts from this blog

the power of saying

words that still break the silence. words that still break your guts when they can. when you can . when i can. cautious revival efforts stumble over the realm of possibility. have we ever existed beyond this spinning? the stars have brought the mad god back to earth. a shine above the long  journey to birth. and some of us, like this digital ink, let to be. a hope that slips through your thoughts to nowhere and vanish. for all they have is a moment. the moment the moonrise meets the sunset. the first look.  the one that used to slice their being. innevitable mastering of courage . for this moment they have known well. irreversibly bequeath of forbiddance loves the eternity between the imaginary and the feasible. the martyrdom of magnetism while losing yourself in space. we met an ocean that splitted us when time came for Chorus. it's time to bury our guns, to soften your eyebrows. to look on what we have done my fairy.  look ...

Παγιδα μπροστα

Και να σου η τυχη, πανωφοριασμενη με καθε λογης ζεστη αναμνηση, καθισμενη επιβλητικα στη γωνια της σκακερας. Τιποτα δεν ξεφευγει απ'τα δυο της ματια. Ατιθαση αντιδραση κοντρα στην επαναληψη και στην αδρανη μονοτονια. Αρχοντισσα της ρουφιανιας και της βουρκωμενης φινετσας. Αγελη κυβερνα προβατων διχως να το 'χει η μοιρα της. Ξεροσταλιαζει καθε που βαριεται και προσταζει νεα παραμυθια με τον αυλο του γητευτη... Ταπι και ψυχραιμοι, ..μαγκα δε σου 'μεινε δραχμη...

the right foot

in moments of stillness  where in favor is to spectate, inteligence arises and listens, captures the fruits of the past, coming to life, growing, in front of the eyes like the mirror, the undeniable, for the years will heal these days, but not the memory of the foot, cause it will always betray the foibles.