Λογο για τιποτα

λογο για τιποτα θα θες.

πορισε στη γυρα σου. και διες.

σηκωσ' απετρες, στη περιεργεια απανω.

χτισε γιοφυρια, πηδωντας στα κενα σου.

σε βραχους πανω αραξε και μεινε με τον ηλιο.

βρες κυματα και πεσε κι ας χασεις λιγο το ταβανι.

δωσε το στηθος σου θυσια για τ'αγριμι. 

τουτο εδω το θερινο αγερι να θερισει.

τρεξε με φορα μια φορα, διπλα σε τρενο χωρις φρενο.

ηρεμα μεινε μονος σε δασος μεσ'στη νυχτα. και φαντασου.

ασε τους ηχους στις μορφες που λαχταρουν να παρουν.

ασε κι εσενανε με τη σειρα σου και βρες σε υστερα με την αυγη.

δοκιμασε αυτο για το οποιο ποτε πραγματικα δεν ειχες λογο να αποφυγεις.

απαντα στο αινιγμα του χρονου και γελα ψυχη μου σα καταλαβεις το χρονο που εχαθει.

κι ακομα παραπανω αργοτερα, σα καταλαβεις πως πραμα κατειχες για να χασεις.

μητε χρονο, μητε ενεργεια, μητε κορμι, μητε εαυτο.

ανελωσε τη περιφρονια σου και αντεξε βιο στα ισα.

τουτη η τιμη δεν εχει αλλη πληρωμη.

αμε και σκαψε μια τρυπα να χωρας.

κι οταν θα βγεις να μη χωρας να ξαναμπεις.

πηγαινε στ'αστρα με τα ματια και ζητα χαρη απ'το φεγγαρι.

φερε κοντα τη φυση σου και προβληματισε τη λυση σου.

πατριδα γινε των προσφυγων. 

σιωπη μοναχικων.

αγκαλιασε τ'αγκαθια σου και ρουφα απ'τη πληγη σου.

στις σταχτες σου αναγεννησου.

ασε αυτο που αγαπησες να υπαρξει.

κι αφου υπαρξει μιας, να φθειρεται.

διες το να σπαει στα δυο. διες το να σιγοσβηνει.

διες να ξυπναει θεριο, ζωη του να σου δινει.

ζησε μ'αυτη και γνωρισε τις αλλες διαστασεις.

'κεινες που λεν' οι γεροντες, πως αν δεν ζεις θα χασεις.