το υβριδιο

Απο αποσταση και ασφαλης, δεν βλεπεις αυτο που υπαρχει.

Για να το δεις πρεπει να περασεις απο σενα.

Υπολειμματα στοιχειωμενων επικριτισμων σε ελεγχουν.

Γελοιοποιεισαι, θελω να σου πω.

Κι εγω αυτοχλευαζομαι που σταθηκα καταμεσης στην ανεμελη κι αναρχη πικρια σου.

Κι ας ειχε ενδιαφερον. 

Ετσι κι αλλιως δεν ρωτησες.

Μα μην επικαλεισαι τιτλους φεγγαροσκονης χωρις να ζεις στο φως του.

Μοναχα φτασε και ξεπερασε αυτο που ο αλλος πιστευει για σενα.

Δεν ειναι ολοι για ολα.

Ομως πολλους τους ενιωθες τους λιγους που υδρωσαν για να σε ξερουν.

Κι ισως οι υπολοιποι ζηλευουν, ισως ζηλευεις εσυ που δεν ζηλευουν κι αυτο γιατι πιστευεις οτι θα αξιζε να ζηλευτει κατι τετοιο.

Δικο σου το καρμα.

Δικο σου το σοου.

Δικια σου κι η μαιμου.

Ολα τα αστεια αντεχονται.

Αυτα που δεν αντεχονται ειναι αληθειες που κρυβονται σε αναςφαλεις κι ανευθυνες ατακες.

Ανανδρα, δηθεν στοιχεια εντιμοτητας καμουφλαρισμενα με το πιο προχειρο στοιχειο κωμωδιας.

Μονο η φωνη ακουστηκε..

Και δεν τ'αρνιεστε.

Αερα θελει η ανεση, υπομονη η γαληνη, επιμονη η ελευθερια και στοχασμο η βουληση.

Κι εσυ γλυκε μου μαλακα, κουραστηκες να εξηγεισαι.

Για το υβριδιο.

Μας ευχομαι αγαπη.