το υβριδιο

Απο αποσταση και ασφαλης, δεν βλεπεις αυτο που υπαρχει.

Για να το δεις πρεπει να περασεις απο σενα.

Υπολειμματα στοιχειωμενων επικριτισμων σε ελεγχουν.

Γελοιοποιεισαι, θελω να σου πω.

Κι εγω αυτοχλευαζομαι που σταθηκα καταμεσης στην ανεμελη κι αναρχη πικρια σου.

Κι ας ειχε ενδιαφερον.

Ετσι κι αλλιως δεν ρωτησες.

Μα μην επικαλεισαι τιτλους φεγγαροσκονης χωρις να ζεις στο φως του.

Μοναχα φτασε και ξεπερασε αυτο που ο αλλος πιστευει για σενα.

Δεν ειναι ολοι για ολα.

Ομως πολλους τους ενιωθες τους λιγους που υδρωσαν για να σε ξερουν.

Κι ισως οι υπολοιποι ζηλευουν, ισως ζηλευεις εσυ που δεν ζηλευουν κι αυτο γιατι πιστευεις οτι θα αξιζε να ζηλευτει κατι τετοιο.

Δικο σου το καρμα.

Δικο σου το σοου.

Δικια σου κι η μαιμου.

Ολα τα αστεια αντεχονται.

Αυτα που δεν αντεχονται ειναι αληθειες που κρυβονται σε αναςφαλεις κι ανευθυνες ατακες.

Ανανδρα, δηθεν στοιχεια εντιμοτητας καμουφλαρισμενα με το πιο προχειρο στοιχειο κωμωδιας.

Μονο η φωνη ακουστηκε..

Και δεν τ'αρνιεστε.

Αερα θελει η ανεση, υπομονη η γαληνη, επιμονη η ελευθερια και στοχασμο η βουληση.

Κι εσυ γλυκε μου μαλακα, κουραστηκες να εξηγεισαι.

Για το υβριδιο.

Μας ευχομαι αγαπη.

Comments

Παγιδα μπροστα

Και να σου η τυχη, πανωφοριασμενη με καθε λογης ζεστη αναμνηση, καθισμενη επιβλητικα στη γωνια της σκακερας. Τιποτα δεν ξεφευγει απ'τα δυο της ματια. Ατιθαση αντιδραση κοντρα στην επαναληψη και στην αδρανη μονοτονια. Αρχοντισσα της ρουφιανιας και της βουρκωμενης φινετσας. Αγελη κυβερνα προβατων διχως να το 'χει η μοιρα της. Ξεροσταλιαζει καθε που βαριεται και προσταζει νεα παραμυθια με τον αυλο του γητευτη... Ταπι και ψυχραιμοι, ..μαγκα δε σου 'μεινε δραχμη...

the power of saying

words that still break the silence. words that still break your guts when they can. when you can . when i can. cautious revival efforts stumble over the realm of possibility. have we ever existed beyond this spinning? the stars have brought the mad god back to earth. a shine above the long journey to birth. and some of us, like this digital ink, let to be. a hope that slips through your thoughts to nowhere and vanish. for all they have is a moment. the moment the moonrise meets the sunset. the first look. the one that used to slice their being. innevitable mastering of courage . for this moment they have known well. irreversibly bequeath of forbiddance loves the eternity between the imaginary and the feasible. the martyrdom of magnetism while losing yourself in space. we met an ocean that splitted us when time came for Chorus. it's time to bury our guns, to soften your eyebrows. to look on what we have done my fairy. look ...

the isle of rose

Observer: "thousands of oceans it carries on its' keel, but none had your storms and the depth of your feel. There are songs that salut, about an isle of rose, but none of these lasted, through a storm made of crows. Narrator: "hits on shore, the crew gets choked in rose the sails have been ripped from charming thorns." Captain: "Hey y' all silent, till' we know in what shore we landed. For all i know from every land we 're banned. This ship is our ground, for now, if that's a relief. Our clothes are ripped and our hearts deep in the reef." Narrator: "For what in the sea they lost, forever will be lost, cause everything comes with a cost and a ghost. The moment of search, the truth above dare. You witness him, brilliant, permorming what's fair." Captain: "You gather my sailors, my drunk-hero men. This land that we question, a brave man shall search. I won't put much pressure, I won't stand aga...

deeperception chronicles

Search This Blog