Δυσκολα τα βαζεις με την νοοτροπια μιας αλλη αντιληψης απο τη δικη σου.
Παλευεις με τις ωρες κι ακομα ψαχνεις γηπεδο.
Να επικοινωνεις σου λενε.
Κι αυτο ας φερνει ανταρες και εντασεις.
Αβολες καταστασεις.
Ισως γι'αυτους που νιωθουν ανημποροι να βοηθησουν
και επιλεγουν να παρηστανουν το τρεμαμενο φοντο.
Εγωϊστικη προβολη μα δεν βαριεσαι.
Ετσι δημιουργουνται σχεσεις στη φυση παντως,
με ενταση και χρονο αφομιωσης.
Κι ομως δεν ζητησα την ενταση.
Μα καποια πιο σφαιρικη αντιληψη στην ερμηνεια μιας καταστασης.
Κι αν ειναι δυσκολο πες το.
Κι αλλα ειναι δυσκολα.
Κι εγω ετσι μαθαινω απο τοτε που με θυμαμαι.
Με τα μουτρα.
Μεχρι που απεκτησα αμυνες.
Γιατι βιωματα ειναι αυτα, διαφορετικα στον καθενα.
Κι εσυ παλευεις, το ξερω.
Μα δεν σου φταιω εγω, γιατι στον κοσμο μου ετσι ζω.
Και τα ορια μπηκανε γιατι απο τη μεσα μερια τους εισαι ευκολος στοχος.
Ενω απ'εξω σε ζυγιζω. Δεν σταματουν τα ορια κανεναν και τιποτα.
Απλα ειναι πορτες που χτυπας.
Κι ο τροπος που χτυπας σημαινει το αν θ'ανοιξουν.
Comments
Post a Comment